وصیتے از آن حضرت علے ( علیه السلام ) به حسن و حسین (علیهما السلام) هنگامے که ابن ملجم ( لعنه الله ) او را ضربت زد .

شما را به ترس از خدا وصیت مے ‏کنم و وصیت مے ‏کنم که در طلب دنیا مباشید، هر چند، دنیا شما را طلب کند ، بر هر چه دنیایے است و آن را به دست نمے ‏آورید یا از دست مے ‏دهید ، اندوه مخورید . سخن حق بگویید و براى پاداش آخرت کار کنید .

ظالم را دشمن و مظلوم را یاور باشید . شما دو تن و همه­ے فرزندان و خاندانم را و هر کس را که این نوشته به او مى ‏رسد، به ترس از خدا و انتظام کارها و آشتے با یکدیگر سفارش مے ‏کنم. که از رسول خدا ( صلے الله علیه و آله ) شنیدم که مے ‏گفت : آشتے با یکدیگر برتر است از یک سال نماز و روزه.

خدا را، خدا را، درباره یتیمان. مباد آنها را روزے سیر نگه دارید و دیگر روز گرسنه و مباد که در نزد شما تباه شوند خدا را، خدا را، درباره همسایگان، همسایگان، سفارش شده پیامبرتان ( صلے الله علیه و آله ) هستند. رسول الله ( صلے الله علیه و آله ) همواره درباره آنان سفارش مے ‏کرد، به گونه‏ اے که گمان بردیم که برایشان میراث معین خواهد کرد .

خدا را، خدا را، درباره قرآن، مباد که دیگران در عمل کردن به آن بر شما پیشے گیرند .

خدا را، خدا را، درباره نماز، که نماز ستون دین شماست. خدا را، خدا را، درباره خانه­ے پروردگارتان . مباد تا هستید آن را خالے بگذارید که اگر زیارت خانه خدا ترک شود ، شما را در عذاب مهلت ندهند .

خدا را ، خدا را ، درباره جهاد به مال و جان و زبان خود در راه خدا ، بر شما باد پیوند با یکدیگر و بخشش به یکدیگر و زنهار از پشت کردن به یکدیگر و بریدن از یکدیگر . امر به معروف و نهے از منکر را فرو مگذارید ، که بدترین کسانتان بر شما سرورے یابند و از آن پس ، هر چه دعا کنید به اجابت نرسد .

سپس فرمود : اے فرزندان عبد المطلب ، نبینم که در خون مسلمانان فرو رفته باشید و بانگ برآورید که ، امیر المؤمنین کشته شد . بدانید که نباید به قصاص خون من جز قاتلم کشته شود . بنگرید اگر من از این ضربت که او زده است کشته شوم شما نیز یک ضربت بر او زنید . اعضایش را مبرید ، که من از رسول الله ( صلے الله علیه و آله ) شنیدم که فرمود : بپرهیزید از مثله کردن حتى اگر سگ گیرنده باشد.

شما را وصیت مے ‏کنم که به خدا هیچ شرک میاورید و سنت محمد ( صلے الله علیه و آله ) را ضایع مگذارید و این دو ستون را همواره برپاے دارید ، تا کسے را یاراے نکوهش شما نباشد .  

من دیروز یار و مصاحب شما بودم و امروز مایه ے عبرت شما هستم و فردا از میان شما مے ‏روم . اگر زنده بمانم، خود اختیار خون خود را دارم و اگر بمیرم ، مرگ میعادگاه من است . اگر عفو کنم، موجب تقرب من به خداست و براے شما حسنه است . پس عفو کنید : « آیا دوست ندارید که خدا بیامرزدتان ؟ »  به خدا سوگند، چون بمیرم، چیزے که آن را ناخوش دارم، به سراغم نخواهد آمد یا کسے که دیدارش را نخواسته باشم بر من آشکار نخواهد شد. من همانند تشنه‏اے هستم که به طلب آب مــــے رود و آب مے ‏یابد . « آنچه نزد خداوند است براے نیکان بهتر است . »